Mijn falsetto is middelmatig
maar uw doremi is
beter dan de mijne en
ik zing maar
gij zingt een octaaf hoger
en ik wil het niet
ik heb genoeg van uw gesol
de sleutel naar mij is majeur
niet mineur en
gij wilt dat Ãk het afbol
in plaats van dat gij moet verdwijnen
noten van ironie
gij zegt altijd nee en
ik zeg ja, oui, mais si cheri
voor mij is ‘t leven ook een hard labeur
maar mij ziet ge niet wegkwijnen
ik
zing verder
op de tonen
van deze goedkope melodie
Zwanenmeer
’t Is zoals balletles met
een strenge lerares die
ooit nog Russisch kampioene
is geweest en
helemaal ontzet
mijn voeten staan al vol eelt
hoewel
mijn pointe nog moet komen want
ik sta hier niet stabiel
op de tippen van mijn tenen
ziet u ’t verband
mijn arabesque is nog
fragiel
ik ruik bloed en
ik proef tranen
zoekt er iemand het verband
of een windel of
een doekje voor het bloeden
nee dit zijn geen zwarte zwanen
maar ’t verband is al te hard doorbloed.
Fluweel
Nog voor ge iets kunt uiten
grijp ik mijn mantel en
loop ik door
naar buiten
ongestoord, volledig uitgemoord
is het tij gekanteld en
uw laatste poging voor
overhalen
in de kiem gesmoord
ge kunt ernaar fluiten
of toch proberen bedingen
weet dat ik aan u
mijn hart verloor
en ge weet hoe
ge mij zo kunt bedwingen
zoet verwoord
heerlijk befluweeld
ik wil alleen niet
achteraf
dat ik hoor
dat ik maar even moet besluiten
dat gij de hoofdrol speelt
in uw toneel
uw liefde valt niet te bezingen
nee nooit
valt uw liefde te bezingen
zolang ik slechts de bijrol speel.
jsprdpw 