/

Glimlachende grimas op m’n lippen
terwijl ik mijn rug recht,
opkijk
turend in de oneindigheid die te ver reikt.
De schreeuw, surfend over de golven in het luchtledige.
De vergetelheid.
Onbekennen van het bekende, het geliefde.
Prominent aanwezig, ja.
Elegalant als nooit tevoren baan ik me een weg door de massa.